14.

“Amcamla dedemin arası pek iyi değil fakat Şükran Günü sebebiyle birbirlerine katlanıyorlar. Amcam lazanya pişiriyordu, dedem de yardım etmeye karar verdi, o da peyniri rendeledi. Bunu başka bir odada yapmış oldu, şu sebeple mutfak yiyecek meydana getiren başka insanlarla doluydu – büyük bir Şükran Günü’müz var, bir ihtimal yemeyi seven 15-20 şahıs. Peyniri getirmiştim ve her şey yolunda gidiyordu.”

“Akşam yemeğine bir göz atın: Yiyecek çıkıyor ve geleneklerin gerektirdiği benzer biçimde, daima lazanya ile başlarız. Büyükbabam, ‘Benden nefret ettiğini biliyorum fakat en azından minnettarım’ benzer biçimde bir latife yapmış oldu ve sonrasında, bok fana çarptı. Amcam kelimenin tam anlamıyla öfkeye tutuldu ve ona ‘bozuk’ peynir kullandığını söylemediğimiz için her insana bağırıyordu. Sonrasında ‘f#@# it’ dedi ve masayı çevirmeye başladı TÜM yiyecekler vardı üstünde.

Sonrasında büyükbabam onu ​​dışarı çağırdı ve hesabı halletti, bunun sonucunda iki erişkin arka bahçede yumruk yumruğa kavga etti, sonunda büyükbabam geçimini sağladığımız gölete atıldı ve yere düşmüş olduğu sivri uçlu bir kayada bacağını kesti. üstünde. Geri kalanımız Çin yemeği ısmarladık ve amcamı kovduk ve büyükbabam o zamanlar içinde birazcık fazla ‘dinlence luğu’ olduğundan hastaneyi reddetti. Şaşırtıcı bir halde, amcam senelerdir hiçbir dinlence buluşmasına gelmiyor.”

– getirmek